About Ellis van Atten

Ellis van Atten vormt met Jeroen van Leeuwen vanaf 1 april 2017 een stadsdichtersduo voor gemeente Zaanstad. Naast gedichten schrijft ze blogs, columns en korte verhalen die grotendeels te lezen zijn op haar website. De poëzie is voor haar een vorm om alledaagse indrukken te verwerken. Haar gedichten worden grotendeels geschreven tijdens het hardlopen. In 2016 drong ze met haar gedicht Kleine Man door tot de top 100 van de Turing gedichtenwedstrijd.

Evolutie van voortbeweging

Onze dromen met Marsman over de toekomst van de Zaanse mobiliteit bleek aardig te kloppen met de visie van twee verkeerskundigen tijdens een avond van Zaanse Geluiden op 15 maart 2018.

 

Denkend aan Zaanstad zie ik linten en dijken
Melkschuiten door kavelsloten. Alles is te bereiken
met paardenkracht en fietsend langs kanalen
wordt de mens in beweging gebracht
Met de wind in de zeilen steeds sneller op volle
stoomkracht. Sprintende treinen denderen door alle bariërres
Breken de ozonlaag
De aangelegde snelwegverbanden gedrenkt in fijnstof
leiden tot een groot verkeersinfarct. Stilstand
De reanimatie is niet geslaagd
Evolutionair wordt de mens vertraagd

Beweeg in stilte
Neem plaats
Uw werkplek is een cocon
Verticale tuinen overwoekeren
Verschoonde lucht
Met de hand bosmaaien
Elektrisch fietsen figuren
Sturen over padenstructuur
Toekomst en nu
Water en vuur
Straks glijdt dit papieren bootje
Over Zaanijs
Definitief relatief is een definitie
Roltrappen brengen u tot het hoogste
Platvorm in Babel
Dadel pluk
Fruitig voorgevoel
Uitgekomen
Bouwplannen meegenomen
zwevend buiten dromen

Denkend aan Zaanstad zoef ik zwijgend over het snelfietspad
van A naar B zonder hijgen, elektrisch aangespoord
worden de boodschappen op bestelling door drones bezorgd
word ik circulair zeeziek in een zonaangedreven achtbaan
schiet als een kogel uit een luchtbuks door
zure melkwegen onder de grond. Van Tapsloot
naar het Noordzeekanaal in zes seconden zet ik
mijn benen in de uitverkoop

Zijn onze mensen nog mensen?  
Wanneer zij automatisch leven.  
Emoties opgegeten door het wezen
Buiten het aardse
Bestaan zonder grenzen
Sombere voorspelling
Vaag geraaskal
Gratis ingewanden te grijp
Val in eigen zwaard
Ten aanval!
Metalen vruchten plukken
Voor altijd rijp
Zijn we soms al tot robots ontwikkeld?
Iedere stap geruisloos dichterbij
Terug naar Marsman
Duistere eeuwen beschreven
Opeens verlicht in tijd

Dromend van Zaanstad zien we
Groen in sloten, blauwe luchten zonder
fijnstofwolken binnen loopafstand
Tekstballon blaast twee-traps-raket
Zeepsopbel tot wereldwonder
Beweging weer in gang gezet
toen de vooruitgang verdween
en als het toch weer even wennen is

hebben wij benen te leen

De beren zijn los

Een gedicht geschreven na het bijwonen van een debat met Zaanse politieke partijen. Verscheen ook op de nieuwssite De Orkaan.

De beren zijn los!

Met honingzoet grommen storten ze zich op het koekhappen
met handen op de rug gebonden likken ze elkaar de vingers af
zonder elkaar te verwonden. Scheidslijnen verkleinen
tussen oude en jonge wijnen

Het is een transparant klimaat-, energie en CO2 neutraal debat
Circulaire politiek. Hergebruik van rooksignalen in een vieze stad
Snijd die koek maar scherper, dat geeft minder kruimels
Versterk de stellingen met grondig bodemonderzoek
naar de funderingen van partijprogramma’s

Met Zaanse allure groener gezonder. Samen werken, samen leven
Samen sterker in een streek, begrensd door de som van CO2 remissies
Eén auto + één auto = één of twee te veel?
Investeren in saneren of het als feit accepteren?
Excuus vinden in het groenparkeren?
Mosterdgas komt na de maaltijd
Het is levenslang leren

Balanceren op sociale scheidslijnen. Arm, rijk, laag of hoog opgeleid
Doelmatig diversiteit forceren op basis van ongelijkheid
als wonen tussen servet en tafellaken niet te betalen is
is dweilen met de gaskraan open. Close the tap!

Planeetbrede visie onder het gemeentelijke dak
waar burgers het spreekgestoelte beklimmen
Integere participatie door interruptie met eigen stem
Klare taal die zich niet laat gijzelen door
een ghostwriter met gevoel voor ironie en
politiek belang achter het digitale behang
waar samen werken, samen leven, samen sterker
ook samen bestrijden, confronteren en blokkeren is

Buiten de grenzen van debat is er zicht op de ‘unplugged’ versies
Kinderen met vrolijke buttons, kekke gekleurde jassies
bij de kapper met een te hoge haargrens, jongeren met een woonwens
overkokende instructies op inductie en altijd maar op de fiets
onbevangen zoete broodjes smerend
zonder blad voor de mond
Net mensen. Burgers. Beren

©Ellis van Atten

Poëziepret, jonge dichters en een bibliotheek @ Pascal Zuid

Wekenlang schreven leerlingen van de eerste klassen van VMBO Pascal Zuid in Zaandam gedichten. Stadsdichter Ellis van Atten mocht een hele ochtend lezen, luisteren én de nieuwe bibliotheek openen. Een verslag én gedichten!

Voordat de klassen binnenkwamen, had ik al heel wat gedichten kunnen lezen en bekijken bij de expositie. Uiteenlopende onderwerpen, verschillende stijlen met prachtige vormgeving in een smaakvol ingerichte klas vol feestelijke confetti.

Onnodig zenuwachtig klommen ze één voor één op het zeepkistje voor de klas, elke leerling droeg één gedicht voor. Ultrakorte elfjes, ingewikkelde rondelen, grappige limericks wisselden elkaar af. Oma’s en opa’s zijn belangrijke mensen in het leven van jonge mensen, dat is mij wel duidelijk geworden. De liefde en soms ook het gemis, spatte er van af. Dieren passeerden de revue; hamsters, katers en paarden. Sport. Games en internet. Na een ontroerend gedicht over een echtscheiding van ouders vergat ik te klappen, de tranen stonden in mijn ogen. Daarna kon er weer gelachen worden om een scherpe observatie over leraren die commanderen. Meer foto’s en gedichten zijn te vinden op de facebookpagina Stadsdichter075.

Tijdens deze ochtend werd de nieuwe bibliotheek van de school geopend. Aan mij de eer linten door te knippen én een podium te delen met zes leerlingen tijdens de officiële bijeenkomst.

Voor de bibliotheek schreef ik een gedicht:

Schoolbibliotheek

Hier wonen woorden in meterslange kasten
Gevangen gedachten tussen de kaften
strak op rij gezet. Schrijvers en titels
geordend op alfabet
 
Woordenwerelden achter rechte ruggen
wachten op de hand die ze pakt. Wachten
op de reis naar een schooltas, naar een kamer
naar liggen naast een mobiel in stilstand
 
Pas als ogen over de bladzijden glijden komt
een verhaal tot leven met de fantasie
van de lezer in de hoofdrol
 
Hier wonen woorden in meterslange kasten
wachten werelden waar je even wonen mag
vrij van dagelijkse zorgen en gedachten

Ellis van Atten, stadsdichter Zaanstad

februari 2018

 

Literaire Salon: Nescio

Stadsdichters Jeroen van Leeuwen en Ellis van Atten lieten zich voor de Literaire Salon van 4 februari 2018 in het Zaantheater inspireren door het werk van schrijver Nescio met een knipoog naar vogelschilder Rein Stuurman. En met geluidjes.

 

Zijn leven een gedicht

Dralende dolende dromer in driedelig grijs
draait kaarten op kantoor, verhaspelt teksten
stuurt, schuurt en verwoordt natuur tussen grauw en groen
De zin van korte zinnen in spreektaal geschetst
Gedragen wintervacht op volle waarde ingeschat
Nadat de auteur bevroor, verloren lezers het vlies
Kijken van Muiden naar Ransdorp en terug
onder schitterende teere lucht
het ware leven

Zien is kennen
Oosterse oktobermaan schijnt door nevel in India
over brede wegen en vele bomen. In gebroken tijdsloten
springen met polsstok over sloten. Het stroomt vanzelf
opgelost in wind naar gelinieerde velden met woorden
Overdraagbaar beeld zet  tijd stil in kwajongensdromen
Verlangen naar vrij vrolijk zonder fronsrimpels
in lichtmetaal kraakwater. Muggen dansen in de zon
Gevallen bladeren composteren en conserveren
het jongetje onder een steen

Zien is kennen
Verbazing in verhalen van vogelvrije fantasie. Pionier
over een schaakbord zonder hokjesgeest
Hemelbestormer, wereldwandelaar door het wijde veld
De dieren menselijk in dit kleverige leefgebied waar
steden opdoemen. Ze fokken maar raak!
Het bijgeloof van reisgenoten vluchtig in rook opgegaan.
De laatste ademtocht van tollende toeschouwers
Afstandelijk onbeschreven zachtmoedigheid
Is een dagboek gemeenschappelijk grondbezit?
Ik weet alles

Ik weet het niet
Zien is kennen

Dichtertje worden en dan hard vallen in titanenstrijd aan
tafel gedekt door den Uitvreter. Herkauwde frases verlegd
Geef hem geen vinger is een vuistregel. Huisregel:
Krakende karigheid bij het krieken van de dag
Bescheiden boekhouding bijhouden van het Nederlandse landschap
Hersenspinsels in papieren muren opgesloten
Als dit geheim verraden wordt, ligt het karakter bloot
Analogieën gestolen. Schoonheid zichtbaar
Wij nemen zijn hand
Is zien kennen?

Zijn leven een gedicht

Ik ben een terugkijker

Wie geeft antwoord op de laatste vragen?

Ik weet het niet
Schrijft u over mij maar weinig tot niets

Zaanse dichters dromen over feest

Tijdens het evenement ‘Dromen over feest’ in Zaandijk op 17 december 2017 betraden vijf dichters een bijzonder podium: het Honig Breethuis aan de Lagedijk. Het pand, de bewoners en hun bijdrage aan de papierhandel leverden inspiratie voor een aantal gedichten. Door op de namen van de dichters te klikken, kunt u hun gedichten nalezen!

Kees Jan Sierhuis memoreerde dat de onafhankelijksverklaring van de Verenigde Staten op Zaans papier geschreven is. Thijs de Lange kroop in de huid van de papierfabrikant, Margriet Dijkstra waande zich een bewoonster, Roselien Brondy stelde vragen bij de verdrinkingsdood van Aagje en Ellis van Atten droomde van een jurk in Zaans zachtblauw.

De dichters genoten van een steeds wisselend publiek in de Blauwe kamer met uitzicht op de Zaan en werden zelfs versterkt door Pier van Leeuwen, die de collectie beheert.

 

 

 

 

2017-12-18T16:47:46+00:00 Nieuws Zaanse Dichterskring|

Een droomjurk

Ter gelegenheid van ‘Dromen over feest’ in het Honig Breethuis op 17 december 2017

Ik droom een jurk van glanzend satijn

met geborduurde bloemen in duizend kleuren

Ik droom kant en parels in mijn opgestoken haren

Ik droom een paleis. Ik droom een tentjacht

Laat de boeierknecht me varen langs

de dansende lichtjes op de Zaan

Ik droom muziek, antiek en fijnbesnaard

Ik droom een feest in Zaans zachtblauw

Kleur het verleden mooier dan vandaag

 

Maar de fijne kraag verstijft het beeld

van rijkdom in een keurslijf

door veters getailleerd

Gestreken plooien in de rokken snijden

de weg af van een freule die afgepast

haar dans stampt door de porseleinkast

Onder het tapijt zijn sporen geveegd van

vergeten knikkers van kinderen

die buiten het gareel willen stuiteren

en om het papier trekken verwachtingen

de riempakken strak

Vrijheid achter fantasierijke schilderingen geplakt

 

Ze droomt een jurk van rekbare zachte stoffen

met frisse kleuren losjes over het hoofd aangetrokken

Ze droomt wind door haar haren. Meegolvend over

de baren, waar zij aan het roer de koers bepaalt

Ze droomt een huis om vrij in te bewegen

een bed waarin ze languit kan zweven

Ze droomt muziek zonder partituren

Ze droomt een feest in Zaans zachtblauw

Fabrikeurt de toekomst mooier dan vandaag

 

Zonder me te snijden aan de scherpe randen

verpak ik mijn dromen in velijnpapier

Vier zonder storende verwachtingspatronen

een Zaans zachtblauw feest

2017-12-18T16:09:12+00:00 Gedichten Ellis van Atten|

Zoals het vroeger is geweest

Ter gelegenheid van ‘Dromen over feest’ in het Honig Breethuis op 17 december 2017

“Dromen over feest” in dit huis
misschien zoals het vroeger is geweest
Langzaam dwalend door dit huis
doorvlochten van zijn vroegere bewoners
werd ik gevangen in mijn fantasie
bevond mij opeens in de tijd terug
daar Jacob Breet bij de smuiger
waar verhalen en wijsheden op steen
verwijzen naar Bijbelse voorstellingen
en bijzondere landschappen
dochter Maartje wijst aan
vraagt om de betekenis
de man vertelt, kennis wordt overgedragen
zij luistert intens geboeid
haar hand streelt de tegels
een vinger volgt de lijnen
van een scheepje
je ziet haar dromen
terug in deze tijd
kijk ik geboeid naar de
tegels van deze oude smuiger
zou alle verhalen willen horen
2017-12-18T15:30:25+00:00 Gedichten Margriet Dijkstra|

Aagje

Ter gelegenheid van ‘Dromen over feest’ in het Honig Breethuis te Zaandijk op 17 december 2017

Geketend aan haar toekomst beeld
Baande ze zich een weg naar de oever
Het gras aan de overkant leek groener
Ze dompelde de was in het water
Bij een gedachte aan haar man
Kwamen donderswolken bovendrijven
Ze wilde dit niet met haar leven
Ze waagde niet deze sprong des levens
Maar was nieuwschierig naar een nieuw verhaal
Er klonk een plons….
Het nieuwschierig aagje
Haar droom kwam ten einde
Ze stierf kinderloos
Koos ze echt voor dit einde?
Of is het slechts een overlevering
En een voedingsbodem voor een nieuw verhaal?
2017-12-18T15:26:50+00:00 Gedichten Roselien Brondy|

Honig Breet

Ter gelegenheid van ‘Dromen over feest’ in het Honig Breethuis te Zaandijk op 17 december 2017

Stelt u zich eens voor

U leefde rond de negentiende eeuw

En u was papierfabrikant

U had een rijk leven

U had verschillende panden

Een park in uw bezit

Daarop ook een deftige

En welgeconserveerde inboedel

Waaronder een staand horloge

Van bijzonder schoonen vorm

Met speelwerk

Maar ook het toilet in huis

Mocht er zijn

Stelt u zich dat eens voor

Afijn, uw leven was

Niet enkel pais en vree

Uw vrouw had een aantal miskramen

Uw dochter verdronk

En uw zonen overleefden ook

Een aantal kinderen

Maar dan ging u op vakantie in Duitsland

Of u verzamelde Chinees porselein

Ondertussen

Werd uw papier gebruikt door Napoleon

En stond u midden in het industriële

Centrum van de wereld

Het succesvolle bedrijf ging

Van generatie op generatie

Werd opgesplitst, van naam veranderd

Tot uw zoon het in handen kreeg

Hij ging niet mee met de ontwikkeling

Van de stoommolens

Concurrent Van Gelder

Ging er met de winst vandoor

Einde verhaal

Dit huis ademt geschiedenis

Van mooie en mindere momenten

– Hier is vast ook gedroomd over feest –

Een gedicht is te kort

Om dat allemaal te beschrijven

De muren weten alles

De mens kent slechts een deel

2017-12-18T15:23:59+00:00 Gedichten Thijs de Lange|

Carry van Bruggen en Jacob Israël de Haan

De Literaire Salon van ‘Mens, durf te lezen’ op 19 november 2017 stond in het teken van Carry van Bruggen en Jacob Israël de Haan. Broer en zus, geen tweeling, beiden geboren in 1881, beiden schrijvers, beiden leefden ze een bijzonder leven. Hun jeugd brachten ze door in Zaandam. De stadsdichters lieten zich inspireren, schreven samen, Jeroen van Leeuwen maakte er met Mark Nieuwenhuis, trompettist en componist een bijzondere muzikale voordracht van.

Tot het einde en weer terug

 

Een dorp in Drenthe met woeste grond vol heide

Verplaatst voor sompige velden

Waar men palen laat heien

Op te bouwen

Dit gezin was bindend, afwijkend

Licht schijnsel boven zilveren kandelaren

Gezien door beslagen brillenglazen

 

Een afstand overbruggen tussen

dag en nacht, licht en donker, vroeger en nu,

man en vrouw, binnen en buiten

is schrijven tussen huisje en sloot

is tijd verdrijven met hink-stap-sprong

is verschil bedrijven

Jij bent anders dan ik

 

Een meisje is geen jongen

Ik brei tegendraads

Net als jij pleeg ik verzet

tegen de verwachting

Wij zijn gelijk

 

De verwachting rook ik uit met een sigaret

koket geknepen tussen mijn gelakte nagels

verjaag ik de mannen uit mijn leven

terwijl jij ze streelt en ook uit

de hof van Eeden wordt verdreven

 

Pathologisch afwijkend leven

is vechten met engelen op Jacobs ladder

door vader voorgezongen

 

Onderbuikgevoel

Ruggen staan stevig

In een bronzen boekenkast

Wonen bevroren bijen bezig

Weemoed komt goed van pas

Het Volk verbrak de relatie

Zion aan de Zaan

Het geopende hart klopt in operatie.

 

De schrijvers schreven tot de minderheid

Het was vaak

Te veel

Overschreeuwd door een zwijgende meerderheid

Normen en waarden

Stormen verwaaien

1881-1881-1881-1881

 

Afwijken is voldoen aan de verwachting

De traditie hebben we steeds weer in vlam gezet

 

Jouw kaars is als eerste met geweld uitgeblazen

de mijne zachtjes ingeslapen

We vierden ieder maar een half feest

samen één

Wij zijn anders en gelijk