Joke Kaviaar schrijft poëzie, opinieartikelen en proza in het Nederlands en Engels. Ooit begonnen als zangeres bij de Zaanse punkband ‘The Nixons’ in 1980, is de confrontatie nog altijd prominent in haar werk aanwezig. In december 2016 kwam haar dichtbundel uit bij uitgeverij Troje, getiteld VUILE WAPENS SCHONE HANDEN. De bundel bevat 83 gedichten hoofdzakelijk uit de periode 2004 – 2016, en een flink aantal tekeningen. Op haar website kun je informatie vinden over de bundel en optredens.

Joke Kaviaar & Peter Storm: Zingende rebellen

Met Peter Storm vormt dichteres Joke Kaviaar het duo ‘Your local pirates’. Ze zingen en maken muziek, akoestische liedjes met gitaar en stem. Je kunt ze tegenkomen op demonstraties, alternatieve festivals en waar ze zichzelf maar uitgenodigd weten te krijgen om de atmosfeer nog opstandiger te maken dan die al is. Veel van hun songs zijn geschreven door één van hen of door hen beiden, maar ze doen ook liedjes die ze mooi vinden en die door andere artiesten geschapen zijn. Ze zijn te vinden op hun facebookpagina en zeer benaderbaar. Hier één van de teksten:

Laat ze zelf vertrekken!

Wat zijn dat voor een mensen
in dit Hollandse moeras?
Met hun wetten en hun grenzen
om hun veels te groene gras

Ze kennen geen ellende
want ellende, dat zijn zij
Voor wie vlucht en aan komt rennen
maken zij geen plekkie vrij!

Laat ze zelf vertrekken – die de mensenrechten schenden
Laat ze zelf verrekken – met de hele bak ellende

Ja, ze weten toch zo goed
hoe een bange arme donder
dit land verlaten moet
voor hun eigen wereld orde

Rot maar op, ga maar retour,
anders sluiten we je op
want we geven echt geen moer
om je, we geven je wèl een schop!

Laat ze zelf vertrekken – die de mensenrechten schenden
Laat ze zelf verrekken – met de hele bak ellende

En wat is nou die moraal
waarmee ministers leuren?
Het is voor ons allemaal
Nou, dat is me toch terreur, hè?

Dus wij roepen ‘Laat ze blijven!’
want we zijn het meer dan zat
Ondervind maar aan den lijve
Zo een trap onder je gat!

Laat ze zelf vertrekken – die de mensenrechten schenden
Laat ze zelf verrekken – met de hele bak ellende

2018-11-05T12:40:46+00:00 Gedichten Joke Kaviaar|

#NODPL

Er loopt iets door
de pijpen
Men zegt
Daar word je rijk van

De bodem bibbert
De rivier zingt niet
maar schrilt

Wie danst er nu naar
pijpen die plakken
van witmans winst?

Het water glanst
als zwarte lak
wanneer de rijkdom
weglekt in het gras

Een vader weent
om gestorven grond
Een moeder richt zich op

Leef kinderen!
Wie stilzit wint niks

Sta op bisons en
bulderende wind!

Vang aan
het gevecht rond
de pijpen

(c) Joke Kaviaar  9-3-2017

2017-09-12T20:23:54+00:00 Gedichten Joke Kaviaar|

Zaans Laf

’t Waren jaren van klamme handen,
van die bajesboten aan de Zaan
Werk en geld waren zij, de vreemde
gevangenen – Protest zwelde aan 

Van ’t lokale bestuur kwam geen “nee”
tijdens het Zaanse beraad
Er kwam, op een enkeling na,
geen bezwaar tegen ’t plan B&W

Men luisterde wel naar berichten
van Amnesty en jaja, men knikte,
men snifte en wikte, maar voor
verzet zou men nimmer nooit zwichten!

En verhalen, ze mochten niet baten,
over angst, over zelfmoord – Nee,
doofstom waren zij met een stem,
zij zouden het volmondig zo laten 

Ja, redeneren kunnen zovelen
Politici nog wel het beste – Alleen,
’t heeft met waarheid niets gemeen
’t gaat erom met de woorden te spelen

“Stop de waanzin! Nu meteen!”
klonk het uit hees geworden kelen
“Weg met de Zaanse Schande!”
Werd het ooit wel gehoord?

Hoe veel nog hebben zich verhangen,
hoeveel zijn in isolatie gesmoord,
vermoord de wil om te leven, om
enkel economisch belangen?

Zaans lef, waar was nu de moed?
Die geschiedenis is zo duister en laf
Zullen Zaanse koren ooit zingen hiervan,
van de haat die hierdoor werd gevoed? 

(c) Joke Kaviaar

2017-09-12T19:22:46+00:00 Gedichten Joke Kaviaar|